Preparing for Polish Champs part XIII

The next race on the sprint map was held in the south part of the map, where Cracow City Race was organised last year. This part of the map in fact is not very sprint alike.

This day my main aim was high security during approaching the points, and additional goal was to catch up with Mikolaj, as fast as possible, and to begin the fight for the third place.

But this day I felt very bad physically, additionally I made two large mistakes. 1'10'' on the fourth point and 40'' on the 13th one. The good point of this race was choosing right options as well as the fact, that after this competition I will learn to read a descriptions of control points.

Moreother, unlike some other competitors I managed to punch the 2th control point and in final rank I ended up on the podium.

Idziemy na przód!

Ten filmik doskonale oddaje to co się działo z moją formą przez ostatnie tygodnie. Startując od absolutnego zera, cały czas idziemy na przód. I tak, we wtorek tydzień temu zagościłem po raz dziewiętnasty już w życiu na krakowskiej pętli. Czas 23:44 z pewnością „dupy nie urywa”, jest bardzo podobny do tego jaki osiągnąłem tam po raz pierwszy, dwa i pół roku temu. Jednak z pewnością fakt, że w takim czasie jestem w stanie przelecieć tą pętle na treningu, na pewno mnie usatysfakcjonował. Kolejne rozbiegania pokazywały mi, że jest już znacząco lepiej niż jakiś czas temu.

W sobotę zaś rozpoczęły się pierwsze w tym sezonie zawody w biegu na orientację. Middla nie mogę zaliczyć, ani do udanych, ani do nieudanych. Około 1’30’’ błędu i ponad 4’ straty pokazują, że jest jeszcze nad czym pracować. Z pewnością brakuje mi teraz kilometrów wybieganych po lesie.

1. O.Leinonen 31.40

2. V.Johansson +1.29

3. M.Biederman +2.31

…

6. M.Garbacik  +4.04

Kolejny bieg był już szerzej opisany, na uwagę z pewnością zasługuję obecność na trasie skarpetkowego teamu

i okoliczności w trakcie, których były rozgrywane zawody.

Swoją drogą, Semir, piękna bramka! A i chciałbym pozdrowić miłą panią, którą Lupek mi przedstawił po biegu. Podobno jest czytelniczką tegoż blogaska(sformułowanie zapożyczone z bloga T.Piłkowskiego)!

1.V.Johansson  17.35

2. O.Leinonen    +0.07

3. M.Garbacik    +0.31

Następnego dnia odbył się bieg handicapowy (jakkolwiek się to piszęe), który okazał się dla mnie fizyczno-nawigacyjną klapą. Przynajmniej mam fajną fotkę z biegu!

Na uwagę zasługuje dobry bieg Kamila Legięcia (choć jak sam twierdził mógłby urwać znacznie więcej), który sklepał całą eksportową czwórkę WKS Wawel (wszyscy pobiegliśmy wujowo, acz jednakowo, może poza Marcinem, który postanowił wydłużyć sobie trochę trasę biegu).

1.V.Johansson   28.13

2.M.Dutkowski    +2.04

3.K.Legięć         +3.26

4.M.Garbacik      +3.29

Podsumowując oceniam te zawody bardzo pozytywnie. Moja forma jest jeszcze daleka od właściwej, ale widać znaczący progres. Jestem w stanie ścigać się z kolegami z Wawelu, co jeszcze 2 tygodnie temu wydawało mi się zupełnie odległą przeszłością, znaczy miałem napisać przyszłością, ale przeszłością też pasuje.

W ten wtorek zaś przebiegłem chyba najszybsze 400 metrów w życiu i 1000 też i 1400 też. Brałem udział w Biegu Kościuszkowskim, startowałem na pierwszej zmianie. Jestem zadowolony z tego przetarcia, a dodatkowo warto zauważyć, że tego dnia miałem okazję ścigać się z kolejnym Mistrzem Polski seniorów na 1500m i zdarzyła się wielka niespodzianka…

…przegrałem tą rywalizację.

Swoją drogą bardzo śmieszny dystans, ale chętnie wystartuję w tym biegu też za rok.

Tak, że jak to mawiał pan Janek idziemy naprzód!

A co będzie w sobotę, będzie się działo, będzie walka no i tyle na dziś, bo nie chcę zapeszać.

A i wyżej wymieniony kawałek z dedykacją dla moich ziomków dla Konrada i dla Sashy, która odeszła nie mówiąc czemu!

Preparing for Polish Champs part XII

After the next sprint race I had very mixed feelings. A few minutes after the race I was really disappointed, I thought, that this race had been exceptionally bad, I claimed that I had lost about two minutes to Swedish runners. Finally, as it turned out later my time was satisfactory, and even good. Let’s come to the analysis of my sections from this day. I wanted to train fast decisions making and in this analysis, using GPS tracking, I wanted to assess quality of these sections.

On the first control I made a standard loss, which I had usually gained on the beginning controls. Assessing options on the second one, I think both of them were comparable. My five-seconds loss was caused by “Total eclipse of the heart” and making stop during this section. In the middle of the race I thought that loss, which I had suffered due to my hesitation, was much bigger and disqualified the possibility of a good race. Finally it wasn’t so bad.

Options on the third point were comparable again, this time the key thing was fast decisions making. Obviously you weren’t allowed to jump across the hedge, which some competitors did.

The second mistake I made on the seventh point. Coming back to the previous passage cost me about 7 seconds. Further point didn’t pose bigger problems to me. But… on the 11^th point I caught the next eclipse, I didn’t notice, that next to my point there was large fence and I chose bad option. Fortunately it cost me only about 5 seconds.

I think that my route to the 12^th point was a bit better. I lost 2 seconds to Oskar and I gained 10’’ over Marcin, who took a different way.

Chasing Szymon from Śląsk wrocław, on the fourteenth point I caught up some losses to my Swedish clubmates. Thanks, for this point! The ability of using opponents help is very important. This ability can be useful in May.

Next I made about 2 seconds mistake on the point number 15. I lost with Śląsk competitor on the 16^th point, because I had chosen a worse option. About 2’’ mistake, and additional hesitation before running on the stairs cost me another 2 seconds. 

My option on the 19^th point wasn’t probably bad, but I lost 3’’ before punching this point. Along with Marcin we didn’t notice optimal possibility on the 20^th point, which meant another 2-3 seconds loss. The last 3 seconds I lost running to the finish line. I didn’t cut the corner of the lawn and I hesitated during run to the finish line.

In conclusion, this day I made over 30 seconds mistake. I think that such race could bring me a medal during Polish Championship (a gold one for sure no). I’m still far from my proper shape (I must be making a slow recovery.) However, this race shows me that, the number of theoretical trainings brings desirable results and my decisions are getting quicker.

The loss to strong Swedish competitors (in bad physical shape) shows me that the run on this distance gives me the best chances (maybe the only one) of making good result during JWOC. Let’s stick to it and let’s hope that mission Cracow 2015 will change into mission Norway 2015.

Panowie, Wasza kolej…

…tak miał brzmieć tytuł blogaskowej notki po marcowym sprawdzianie na mojej ulubionej pętli. Okoliczności się jednak zmieniły, gdyż od wycieczki biegowej, która miała miejsce niemal dokładnie miesiąc temu, moja dyspozycja znacząco spadła, a bieganie sprawdzianu w tą sobotę w mojej opinii mijało się z celem.

*dwóch filozofów, w trakcie poważnych rozmów, o życiowym charakterze

Przechodząc do samego Grand Prix, w jego trakcie, z momentami lepszym, bądź gorszym skutkiem, bawiłem się w spikera. 

Jeśli chodzi o aspekt sportowy, to drzwiami i oknami do czołówki puka już nasza młodzież. Trzecie miejsca Uli i Marcina sprawiają „że można zacząć się bać”, ale jak mawiał klasyk „jeszcze nie dziś”. Podsumowując, reasumując  tegoroczne GPK – trzy starty, dwa trzecie miejsca i brak odpowiednich butów w trakcie biegu, gdy byłem w najlepszej formie. Trochę lipka w porównaniu z zeszłym rokiem, ale może to i lepiej, bo w po… Ach Ci Bracia Figo Fagot!

Wracając do wyżej już wspomnianego sprawdzianu, asertywnie rzecz ujmując, zdecydowałem się na podjęcie pewnych kroków i wystartowanie z resztą stawki. Nic nie obiecuję, już nie planuję nic obiecywać, bo coś ostatnio mi to średnio wychodziło, ale moja forma uczyniła milowy krok do przodu w przeciągu ostatniego tygodnia (i z tego się cieszę, cieszmy się z małych rzeczy) i mam nadzieję, że za dwa tygodnie będę w stanie ścigać się z konkurencją.

*kiedy byłęm "piękny i młody", albo jakby to Jacek powiedział "natchniony i młody"

A konkurencja? Ma do poprawienia rekord pętli 21:46 i mój osobisty rekord{na poprawienie Go (specjalnie z szacunkiem z dużej litery) ja specjalnych szans nie mam} (ach te nawiasy) wynoszący 22:02. Także, Panowie, Wasza kolej!

A kawałek na dziś? Z pozdrowieniami dla Macieja!

Tyle na dziś

Tyle na dziś.

Cieszmy się z małych rzeczy!


Pierwszy kawałek i nurtujące mnie pytanie :)

I drugi kawałek, wyjątkowo kawałkowy jest ten wpis :) Dla każdego Irlandia/Itaka jest czymś innym!

Pacta sunt servanda

W skrócie jest rzymską zasadą, która mówi o powinności dotrzymywania umów. Nawiązywał do niej również w swojej koncepcji filozoficznej Hugo Grocjusz. Paremia ta była jedną z czterech zasad prawa natury, inaczej zwanego prawem naturalnym wyżej wymienionego filozofa. Do tej paremii będzie też dzisiaj nawiązywał mniej znany filozof/biegacz zwany Cycem z Ruczaju.

Gdy w grudniu dałem wszystkim słowo, obiecując wpie*dol na lutowym GPK, niezwłocznie wziąłem się do pracy, która miała pomóc spełnić tą deklarację. Wszystko szło w dobrym kierunku, zwłaszcza w styczniu mój trening wyglądał profesjonalnie, a na niektórych treningach czułem się tak dobrze, że aż zaczynało mnie to martwić. Tak szybko i na tak niskim tętnie jeszcze nigdy rozbiegań nie kończyłem,

udało się w kolejnym tygodniu przekroczyć „stówę”. Następnie przyszły Mistrzostwa Narciarskie, które również jakoś wybitnie mnie nie rozregulowały, generalnie tydzień przed lutowym GPK też był jak najbardziej na plus. Rozgrzewka też była na plus, no ale…

…przyszedł sam bieg i warunki. Kto biegał ten wie, kto nie miał odpowiednich butów ten wie tym bardziej. Do kopca, poza tym, że noga mi się ślizgała, jedną efektowną glebą i całkiem głośną kurtyzaną było okey. Czułem spory zapas sił, miałem kontakt wzrokowy z czołówką, no ale i ja, i część grupy grupy pościgowej zaczęła mieć spore problemy.

Najgorsze nie były same wywrotki, lecz momenty gdy próbując wbiegać na górę, ześlizgiwałeś się na dół. Tak prowadzony bieg przyniósł mi spore straty czasowe, siłowe i psychiczne, także kończąc pierwszą pętle byłem już lekko pod*ebany, znaczy się zmęczony. A to zdjęcie w pewnym sensie symboliczne:

I grupa pościgowa, która miała nie mniejsze ode mnie problemy (choć nikt aż tak dużo razy chyba nie leżał):

Na drugiej pętli byłem co raz bardziej bardziej zmęczony, z czasem walka o miejsce i czas zamieniła się w walkę o życie. W trakcie jednego podbiegu (gdy już miałem grunt pod nogami) uciąłem sobie nawet pogawędkę z wracającą do biegania Panią Prezes.

Dobiegłem do męty, wykonując jeden z najbardziej efektownych finiszów w moim życiu, jednocześnie… Nie dotrzymując umowy. Nikomu nie wpier*oliłem, a „umów należy dotrzymywać"... Co ten bieg jednak mi dał? Dał mi na pewno ciekawe wspomnienia, motywację do kupna nowych butów i kilka nowych siniaków i blizn, w sumie lubię je : ) Szkoda, że nie udało się zaliczyć zgona, no i szkoda tych butów, bo myślę, że tego dnia, z tymi przeciwnikami mógłbym powalczyć.

1.M.Radwan         49.54

2.P.Dybek            +0.14

3.P.Hercog           +0.25

...

6.M.Garbacik        +4.17

A co dalej? Dalej udałem się na obóz, jednak nie wszystko potoczyło się tam po mojej myśli, są jednak pewne rzeczy o których pisać nie warto, w końcu nie taka jest tematyka cycowego blogaska! Można powiedzieć, że zadziałała druga zasada prawa naturalnego – karalność przestępców. Nie dotrzymałem umowy, to mnie pokarało. A tak na poważnie to na obozie przeżyłem kolejną lekcję asertywności. Cecha ta jest niezwykle potrzebna, a ja nie raz nie umiem się zachowywać w sposób asertywny, dlatego dzisiaj robię to co robię.

W każdym bądź razie w marcu jest kolejne GPK, a ja mam nadzieję, że za 2-3 dni wrócę do biegania i… postaram się skorzystać z trzeciej zasady Hugona – wynagrodzenie szkód. Postaram się wynagrodzić wszystkim szkody i wpierd*lić im na marcowych zmaganiach.

A i nutka na dzisiaj, mam nadzieję, że się spodoba : )

Siedzę sobie w poczekalni, gdy konkurencja odjeżdża, ale...

P.S.

Popatrz Pozytywnie!

*fot. Patryk Giee, Anna Idzi

*muzyka - Jacek Kaczmarski

P.S.2.

Szacun Jasiu, fot. Maria Ziętek-Leśnicka

Preparing for Polish Champs part XI

The next training, during which I could improve my sprint skills, was an interesting indoor training organized by the trainer called Dyzio. During qualification, apart from one bad decision, my race was good, decisions were quick, so I was satisfied with it. Such trainings teach me fast decision making.

On the final route my race wasn’t so speedy. I capsized in the slippery corner two times. Additionally I made a big mistake on the fourth point. I couldn’t catch the „flow”. However, It was a cool training, which helped me improve my ability of making quick decisions.

*fot. Jean Barean ;)